Monthly update '14 4/12:

Deze maand was het voornamelijk veel rustig aan doen en niets doen. Ik had weinig tot niets gepland staan en dat was ook wel fijn. Teveel activiteit of hele middagen zaten er gewoon nog niet in.
Het gaat nu beter met me, maar ben zeker nog niet helemaal hersteld. Ik ben afgelopen week weer begonnen op stage, maar na een morgen ben ik kapot en ben ik blij als ik 's middag op de bank mag liggen om bij te komen.

Met mijn mond/kaak gaat het gelukkig wel goed. Volgens de chirurg ziet het er allemaal goed uit. Ook hem ik volgens hem nog geluk gehad met de zwelling. Hij had veel erger gezien. Ik heb ook nieuwe rotgen foto's moeten maken. Daarbij is goed te zien wat ze allemaal verplaatst hebben.

Ook bij de ortho vonden ze dat het er allemaal goed uitzag. Volgende maand moet ik weer terug en moet ik daar ook weer foto's maken. Aan de hand van die foto's kunnen ze dan gaan bepalen war er nog moet gebeuren en hoelang ik nog moet beugelen. Het einde is dus echt in zicht.

Ik heb afgelopen maand wel gefaald met mijn no-buy challenge, of ja, een beetje dan. Voor de tuin kocht ik samen met mijn moeder wat potten en planten. Voor een doopsel en bruiloft bestelde ik wat dingen op Etsy. Voor mezelf kocht ik een ketting op Etsy en een Melano ring (met tegoedbon, dus dat scheelde). En ik vond eindelijk een outfit voor de bruiloft.
Niet alleen voor mij dus en zeker niet alleen maar kleren. En verder was bijna alles in overleg.

Mijn andere challenge, het opschrijven van leuke dingen, heb ik helemaal laten varen. Ik haalde er geen voldoening uit en had gewoon geen zin meer om het in te blijven vullen.

Volgende maand kan ik jullie al mijn geshopte dingen laten zien. Ik kan niet wachten!

Monthly update '14 3/12:

Pfeh! Maart is voorbij, we hebben het overleefd. Niet dat maart nu heel vervelend was, maar vooral heel druk, spannend en met wat stress.

In de eerste week was het carnaval en hebben we het lekker rustig aan gedaan. Het weekend erna was het prachtig weer en konden we al even van de lente genieten. Maar de weken erna was vooral veel regelen en wachten.

Ik moest nog steeds goedkeuring krijgen voor mijn stage opdracht. Door de carnavalsvakantie duurde dit wat langer dan gehoopt. Deze kreeg ik eindelijk op 13 maart. Ik kon de maandag erna direct beginnen.
In het weekend viel het jaarlijkse familieweekend. Vriendlief en ik moesten dit organiseren en dat had nog wel wat voeten in de aarde. Uiteindelijk is alles goed gegaan en goed verlopen en hadden we een leuk weekend. Maar ik heb me er wel druk om gemaakt.
Het is ook niet niks om voor 30 man in verschillende leeftijden passende activiteiten te verzinnen, eten voor te zetten en ook nog binnen het budget te blijven.

Daarna volgde 4 dagen stage. Ik heb gelukkig veel kunnen doen en voel me al redelijk op mijn plaats in het bedrijf. Het is een gezellige plek met leuke mensen. En dit keer heb ik een hele duidelijke opdracht, wat ook erg fijn is.

En ja, ik liep maar 4 dagen stage. Want op 21 maart was het zo ver. Mijn operatie! We moesten ons om 8uur in Nijmegen melden en rond 9 uur moest ik me klaar gaan maken en kon ik vertrekken. Van te voren moest ik nog wat pilletjes slikken en volgens mij was ik deze keer al out voordat ik in de operatiekamer was. Ik reageer volgens mij best goed op die kalmeringspillen.
Het was 3 uur geweest, toen ik wakker werd. Ik was nog heel suf dus heb ook niet alles bewust meegemaakt. Volgens mij was ik rond 5 uur weer terug op de kamer en rond 6 uur was vriendlief er. De zwelling en pijn viel toen nog reuze mee. Ik heb trouwens sowieso weinig last gehad van de pijn. Ook toen ik thuis was heb ik maar weinig pijnstilling geslikt en ook in het ziekenhuis kreeg ik gewoon paracetamol.
De nacht daar was wel vreselijk. Ik slaap niet goed op vreemde plekken, met herrie om me heen. Elk uur was ik wakker dus op zaterdag voelde ik me nog haast beroerder dan op vrijdag.
Toen ik in de spiegel keek zaterdagmorgen schrok ik toch wel een beetje. Mijn gezicht was heel erg gezwollen en mijn onderlip was ineens 5x zo dik. Gelukkig is dat ondertussen al flink gezakt.
Om half 3 mocht ik naar huis toe, wat was ik blij. Niet dat ik thuis heel goed heb geslapen die nacht, maar in ieder geval een stuk beter dan in het ziekenhuis.

Mijn gezicht heeft ondertussen alweer normale proporties aangenomen en ook de kleur (het is van blauw, naar paars, naar groen naar geel gegaan) is flink af aan het nemen. Het gaat de goede kant op dus. Ondertussen mag ik ook al meer eten en moet ik oefeningen doen met mijn kaak. Komende donderdag mag ik weer op controle.

Ondertussen moet ik met lede ogen aanzien, dat het erg lekker weer is buiten. Ik mag helaas nog niet naar buiten. En binnen zitten met zulk weer is niet meer aan mij besteed. Hopelijk heb ik ook mijn energie weer snel terug zodat ik lekker kan gaan wandelen.

Mijn no-buy challenge gaat trouwens ook nog goed. Het is wel een stuk lastiger zo me het mooie weer en alle nieuwe collecties die ik op internet voorbij zie komen. Ik heb wel nog een aantal items die ik echt graag wil hebben deze lente, maar of dat er echt van komt weet ik nog niet. Eigenlijk mag het niet he?!
Ik ga eerst maar eens bedenken wat ik naar de Bruilofd aan zal trekken....

Monthly update '14: 2/12

Het is alweer eind februari. Jeetje wat gaat dat snel! En ik heb jullie weer een hoop te melden.

Mijn challenge gaat nogsteeds goed. Scheelt misschien ook wel dat ik nog niet veel in de stad ben geweest. Het zijn nu voornamelijk knutselspullen die ik koop als ik winkels tegenkom, dus dat is al een verbetering.
Ik ben wel met een vriendin in de stad geweest. Toen zag ik ook veel leuks, maar heb verstandig alles teruggehangen en met oogkleppen verder gelopen.

Het boekje bijhouden met dingen waar ik blij van werd elke dag, gaat wat lastiger. Ik denk er niet zoveel meer aan en moet soms dagen bijschrijven. En op dagen dat ik niet veel doe, kom ik niet verder als "lekkere luie middag". Het is wel lekker maar daar wordt ik niet altijd blij van. Ondertussen heb ik ook besloten per week alle leuke dingen op te schrijven. Dan blijven echt de leuke dingen over en blijft de motivatie hopelijk ook.


De vorige keer vertelde ik dat ik nog niet wist wanneer ik geopereerd moest worden. Ondertussen weet ik dit wel. 21 maart ben ik aan de beurt. Volgende week moet ik voor twee gesprekken naar het ziekenhuis en dan krijg ik ook echt te horen wat ze precies gaan doen.
Maart is anders altijd een hele leuke maand, maar nu gebeurd er zoveel dat ik er wel een beetje tegenop zie. Ik hoop dat ik jullie volgende maand kan melden dat alles goed verlopen is.

Ook over school en mijn stage opdracht is goed nieuws. Gisteren mocht ik eindelijk presenteren op school. Dit ging goed. Ik moet nog een aantal dingen aanpassen en dan opnieuw inleveren. Helaas gaat starten op 3 maart niet meer lukken, maar dat is niet zo erg. Ik kan voor de operatie nog beginnen en vast informatie verzamelen zodat ik ook tijdens mijn herstel vooruit kan.

Naast carnaval staat Maart ook in het teken van iets anders leuks. Het jaarlijkse familieweekend. Dit jaar was het de beurt aan vriendlief en mij om het te organiseren. Het ging niet zonder slag of stoot maar de grote dingen zijn rond. We moeten nu nog alleen de puntjes op de I zetten en de avondinvulling compleet maken en dan zijn we er klaar voor.

Zo op papier lijkt het niet veel, maar gevoelsmatig wel. Het is allemaal leuk maar ook erg spannend.

En nog meer goed nieuws! De lente komt eraan!

Monthly Update '14: 1/12

Zie hier, de eerste maandelijkse update. Ik doe het maandelijks omdat ik jullie niet elke week wil overladen met mijn geneuzel, foto's of weekverslag. Zoveel boeiends heb ik niet te vertellen en ik wil me nogsteeds voornamelijk richten op haken en alles wat daarmee te maken heeft.
Maar ik wil jullie toch ook wel op de hoogte houden van veranderingen in mijn dagelijkse leven.

In mijn eindejaarsblogje heb ik het niet gehad over voornemens. Toch heb ik er voor mezelf een aantal opgesteld. Zo wil ik mijn haar weer laten groeien. Ik was hier eigenlijk al mee begonnen, maar ga nu ook echt doorzetten. Vier jaar geleden maakte ik dezelfde beslissing. Volgens mij heb ik het niet lang volgehouden. Na een paar maanden met haar op schouderlengte heb ik ze weer afgeknipt. Nu wil ik ze echt lang laten groeien, tot echt halverwege mijn rug. Zodat ik ooit zo'n mooie vissengraat vlecht kan maken. Dat gaat lang duren en mijn haar is nog nooit langer geweest dan schouderlengte, dus het is ook even afwachten hoe het me bevalt. Maar dat is een meer jaren plan denk ik.

Links: mijn haar op zijn korts, volgens mij in Juli 2008. Rechts: mijn haar op zijn langst in Oktober 2011.

Ook heb ik een boekje gemaakt waarin ik elke dag schrijf waar ik dankbaar voor was. Of tenminste, dat was de bedoeling. Ik schrijf er nu meer in waar ik vrolijk en blij van werd.

En als laatste, het eeuwige doel, het standaard goede voornemen; afvallen. Dit lukt nog niet zo goed, die chips 's avonds is toch veel te lekker. Maar ik ben weer begonnen met vroeg opstaan en ontbijten met crueslie. Dat is al een goed begin.

Uiteraard wil ik jullie ook op de hoogte houden van mijn no-buy challange. Tot nu toe gaat het goed. Tuurlijk kom ik overal leuk spul tegen, maar probeer me er van te overtuigen dat ik al genoeg heb. Hopelijk kan ik dit zo volhouden. Wensenlijstjes opstellen kan natuurlijk altijd ;)

Hardlopen

Op 16 januari liep ik mijn eerste rondje hard van 2014. Ja dat is lichtelijk laat. Maar op 2 januari bracht ik weer een bezoek aan de fysio en daardoor mocht ik even niet lopen. Tijdens het lopen verkrampen mijn kuiten heel snel en lukt het vaak niet om daarmee door te lopen. Een bezoekje aan de fysio zou uitkomst bieden, werd mij verteld. Ik heb weer een rits oefeningen meegekregen en er lijkt verbetering in te zitten, dus dat komt wel goed.

School

Ik heb eindelijk goed nieuws op school gebied! Ik heb een stageplek gevonden!!!!! Eindelijk en na lang zoeken. Ik moet nog goedkeuring krijgen van school of ik daadwerkelijk met mijn opdracht mag starten, dus dat is nog even afwachten. Maar het is een begin. Ik ben afgelopen week al bezig geweest met het opstellen met het plan van aanpak, zodat ik na de goedkeuring direct aan de slag kan.

Tanden

Vorige week bracht ik weer een bezoek aan de ortho. Het was weer tijd voor gipsafdrukken en er moest dus weer "gehapt" worden. Ow wat vind ik dat toch vreselijk. Ik heb nu al zo'n vijf keer moeten happen en het is nogsteeds vreselijk. Gelukkig gingbdeze keer best soepel.

Maar goed, de ortho gaat nu weer passen en meten en alles opsturen naar de kaakchirurg. Wanneer mijn operatie is, is nog even afwachten.

Volgens mij zijn jullie nu weer helemaal bij. Er zijn verder niet echt spannende dingen gebeurd. In huis geeft ondertussen alles er de brui aan. De droger gaat kapot, de lamp begeeft het. Maar verder doet alles het nog.

Wat vonden jullie ervan? Te langdradig? Of zijn er nog andere dingen waar jullie benieuwd naar zijn?